Νεαροί με μοτοσικλέτες της δεκαετίας του '80 συγκεντρωμένοι στο «τούνελ» της Πανεπιστημιούπολης.

Τη δεκαετία του 1980, ένας ιδιαίτερος αστικός μύθος πήρε σάρκα και οστά στους δρόμους της Αθήνας. Το «τούνελ» ή η «πίστα» εντός της Πανεπιστημιούπολης μετατράπηκε στο απόλυτο σημείο συνάντησης για τους «άτακτους» νεαρούς της εποχής, οι οποίοι αναζητούσαν την αδρεναλίνη πάνω σε δύο τροχούς.

Το άσυλο ως «οχυρό» για τους μηχανόβιους

Κάθε Κυριακή, μηχανόβιοι από την Καισαριανή, τον Βύρωνα, του Ζωγράφου και κάθε γωνιά της πρωτεύουσας έδιναν ραντεβού στο συγκεκριμένο σημείο. Η επιλογή του χώρου δεν ήταν τυχαία, καθώς το πανεπιστημιακό άσυλο καθιστούσε αδύνατη την επέμβαση της Τροχαίας. Αυτό επέτρεπε στους νεαρούς να μετατρέπουν τους δρόμους του πανεπιστημίου σε μια αυτοσχέδια πίστα αγώνων και επιδείξεων.

Ακροβατικά και το βαρύ τίμημα της ασφάλτου

Στις συναντήσεις αυτές, οι συμμετέχοντες πραγματοποιούσαν επικίνδυνα ακροβατικά και επιδείξεις δεξιοτεχνίας, συχνά χωρίς κανένα μέτρο προστασίας. Δυστυχώς, η έλλειψη ελέγχου και η υπερβολική ταχύτητα είχαν συχνά τραγικές συνέπειες. 

Το «τούνελ» παραμένει μέχρι σήμερα ένα σύμβολο μιας άλλης εποχής, όπου η ανάγκη για έκφραση και ελευθερία συχνά ακροβατούσε στα όρια του κινδύνου. Παρά τον ρομαντισμό που περιβάλλει τις αναμνήσεις των 80s, οι ιστορίες από την «πίστα» θυμίζουν το βαρύ τίμημα που πλήρωσε μια ολόκληρη γενιά στον βωμό της ταχύτητας.