Βαθιά θλίψη στον καλλιτεχνικό κόσμο και στην ελληνική μουσική οικογένεια έχει προκαλέσει η είδηση της απώλειας του Λάκη Χαλκιά. Ο σπουδαίος τραγουδιστής και μουσικός, κατά κόσμον Μιχάλης Χαλκιόπουλος, άφησε πίσω του μια τεράστια παρακαταθήκη, συνεχίζοντας επάξια την παράδοση της ιστορικής μουσικής οικογένειας των Χαλκιάδων.

Γεννημένος στα Ιωάννινα στις 30 Αυγούστου 1943 και γιος του θρυλικού κλαρινίστα Τάσου Χαλκιά, ο Λάκης Χαλκιάς μυήθηκε στη μουσική από πολύ μικρή ηλικία. Σε ηλικία μόλις επτά ετών ξεκίνησε να τραγουδά, ενώ εξελίχθηκε σε έναν δεινό πολυοργανίστα, mastering την κιθάρα, το μπουζούκι, το λαούτο, τον τζουρά και το ούτι.

Η πορεία του διασταυρώθηκε με τα μεγαλύτερα ονόματα του ελληνικού πενταγράμμου. Τη δεκαετία του 1960 βρέθηκε στα πάλκα δίπλα σε θρύλους όπως η Σωτηρία Μπέλλου, ο Στέλιος Καζαντζίδης, ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης και ο Γιώργος Ζαμπέτας, ενώ συνυπήρξε δημιουργικά με κορυφαίους ρεμπέτες, όπως ο Μάρκος Βαμβακάρης, ο Γιάννης Παπαϊωάννου και ο Βασίλης Τσιτσάνης. Παράλληλα, παρέμεινε πάντα πιστός στις ρίζες του, οργώνοντας τα καλοκαίρια την ελληνική ύπαιθρο με το οικογενειακό συγκρότημα στα παραδοσιακά πανηγύρια.

Διεθνείς σταθμοί στην καριέρα του υπήρξαν η περίοδος 1967-1971 στις ΗΠΑ και τον Καναδά, όπου ξεχώρισε συνεργαζόμενος με τον διάσημο ηθοποιό Άντονι Κουίν σε τηλεοπτική παρουσίαση του «Ζορμπά» σε μουσική Μίκη Θεοδωράκη. Με την επιστροφή του στην Ελλάδα το 1971, η συνεργασία του με τον Γιάννη Μαρκόπουλο απογείωσε την καριέρα του, ενώ το 1984 διεύρυνε τους καλλιτεχνικούς του ορίζοντες μελοποιώντας αποσπάσματα από την «Ιλιάδα» του Ομήρου και ερμηνεύοντας την «Οδύσσεια» του Νίκου Καζαντζάκη σε μουσική Νίκου Μαμαγκάκη στο Ωδείο Ηρώδου Αττικού.

Η οικογένειά του ανακοίνωσε με θλίψη την απώλειά του, γνωστοποιώντας πως η ημερομηνία και η ώρα της κηδείας του θα γίνουν γνωστές σύντομα.