Τα αγριογούρουνα (Sus scrofa) είναι γνωστά για τη μεγάλη προσαρμοστικότητά τους και την παμφάγο διατροφή τους. Αυτό σημαίνει ότι μπορούν να τρώνε τόσο φυτική όσο και ζωική τροφή, ανάλογα με την εποχή και τη διαθεσιμότητα των πηγών τροφής.

Η βασική τους διατροφή περιλαμβάνει ρίζες, βλαστούς, καρπούς, φρούτα και σπόρους, ενώ συμπληρωματικά καταναλώνουν έντομα, σκουλήκια, μικρά ζώα και πουλιά. Σε ορισμένες περιπτώσεις, τα αγριογούρουνα τρώνε και ψοφήμια, δηλαδή πτώματα ζώων που έχουν πεθάνει φυσιολογικά ή από άλλες αιτίες.

Η κατανάλωση ψοφήμιων παρέχει πρωτεΐνη και λίπος, θρεπτικά συστατικά που είναι σημαντικά για την ενέργεια και την ανάπτυξη των ζώων, ειδικά κατά τους χειμερινούς μήνες ή σε περιοχές όπου η φυτική τροφή είναι περιορισμένη. Ωστόσο, η ζωική τροφή αποτελεί συμπληρωματικό στοιχείο στη δίαιτα των αγριογούρουνων και δεν αντικαθιστά τα φυτικά προϊόντα.

Η ευελιξία στη διατροφή τους είναι ένας από τους λόγους που τα αγριογούρουνα μπορούν να επιβιώνουν σε διαφορετικά περιβάλλοντα, από δάση και ορεινές περιοχές μέχρι αγροτικές εκτάσεις. Η συμπεριφορά τους να καταναλώνουν ψοφήμια δείχνει την ικανότητά τους να αξιοποιούν οποιαδήποτε διαθέσιμη πηγή τροφής, χωρίς να είναι επιλογή προτίμησης.

Τα αγριογούρουνα είναι επομένως παντοφάγα και ανθεκτικά ζώα, ικανά να προσαρμόζονται στις συνθήκες και τις εποχές, και η συμπεριφορά τους να τρώνε νεκρά ζώα αποτελεί ένα φυσιολογικό μέρος της οικολογικής τους στρατηγικής επιβίωσης.