Η Εθνική ομάδα μπάσκετ βρίσκεται και πάλι εκεί που ανήκει: ανάμεσα στους τέσσερις κορυφαίους της Ευρώπης. Η νίκη απέναντι στη Λιθουανία δεν ήταν απλώς μια πρόκριση· ήταν μια υπενθύμιση ότι η «επίσημη αγαπημένη» δεν εγκαταλείπει ποτέ.


Ομάδα και όχι μονάδες


Ο Γιάννης Αντετοκούνμπο έδειξε γιατί θεωρείται από τους κορυφαίους παίκτες στον κόσμο, αλλά η πρόκριση δεν χτίστηκε μόνο πάνω του. Ο Σλούκας και ο Παπανικολάου έδωσαν την εμπειρία, ο Τολιόπουλος την αποφασιστικότητα, ο Κώστας Αντετοκούνμπο την ενέργεια. Ήταν μια παράσταση συλλογική, βγαλμένη από το παρελθόν, με την υπογραφή του νέου προπονητή, Βασίλη Σπανούλη.


Η στιγμή της λύτρωσης


Όταν το χρονόμετρο έσβησε, η ένταση ξεχύθηκε: γροθιές σφιγμένες, φωνές, αγκαλιές. Δεν ήταν μια τυπική πανηγυρική εικόνα· ήταν μια στιγμή λύτρωσης για μια ομάδα που έψαχνε χρόνια την υπέρβαση. Ο Θανάσης Αντετοκούνμπο φώναξε «άλλο ένα» και ο Γιάννης επανέλαβε το ίδιο, δείχνοντας ότι το μυαλό όλων παραμένει καθαρό: η αποστολή δεν έχει ολοκληρωθεί.


Επόμενος σταθμός: Τουρκία


Η Παρασκευή φέρνει μπροστά μας έναν παλιό γνώριμο αντίπαλο. Η Τουρκία θα διεκδικήσει κι εκείνη μια θέση στον τελικό, όμως η Ελλάδα μπαίνει με αυτοπεποίθηση, ενέργεια και την αίσθηση ότι κάτι μεγάλο χτίζεται βήμα-βήμα.


Η μεγάλη εικόνα


Ίσως να μην έχει σημασία μόνο η πρόκριση. Αυτό που φαίνεται πιο καθαρά είναι ότι η Εθνική μπάσκετ έχει ξαναβρεί τη φλόγα της. Και αυτό, ανεξάρτητα από το τελικό αποτέλεσμα, είναι η πιο σπουδαία νίκη.