Πληροφορηθήκαμε ότι διακόπτει την ενίσχυση της Κιβωτού του Κόσμου ο υπ. Οικονομικών, είτε είναι τακτική είτε εφάπαξ όπως ανήγγειλε το υπουργείο. Μόνο ένα φοβικό και ευθυνόφοβο κράτος και ένας υπουργός που ζητάει “ευκαιρίες και ευκολίες” για να κάνει περικοπές, διακόπτει κατ’ αυτό τον τρόπο την επιχορήγηση προς μια Δομή, που τουλάχιστον μέχρι τώρα αποτελούσε λαμπρό παράδειγμα υποκατάστασης του Κράτους το οποίο για άλλη μια φορά λάμπει δια της απουσίας του σε ένα τόσο καίριο φαινόμενο της εποχής μας προκειμένου για την φιλοξενία και φροντίδα ανήλικων παιδιών που βρίσκονται εντελώς απροστάτευτα.
Το κράτος, είναι γνωστό πως δεν είναι σε θέση να φιλοξενήσει και να προστατεύσει τα παιδιά που έχουν κακοτυχήσει και που ασφαλώς κινδυνεύουν από πολλές και διάφορες αιτίες αν αφεθούν στην τύχη τους και στους πέντε δρόμους. Δεν είναι δυνατόν λοιπόν με την εμφάνιση αυτού του έστω “ορυμαγδού” καταγγελιών, που είναι όμως σε πρώτο επίπεδο και ακόμα υπό διερεύνηση, η πολιτεία να σπεύδει τόσο γρήγορα αποδεχόμενη έμμεσα τα καταγγελλόμενα πριν αποφανθεί η δικαιοσύνη. Δεν είναι δυνατόν ο υπ. Σταϊκούρας να διακόπτει ελαφρά τη καρδία την επιχορήγηση -όσο μικρή κι αν είναι- δίνοντας ένα στρεβλό παράδειγμα λαϊκισμού αφού με την τιμωρό στάση του προδιαθέτει και άλλους χορηγούς της “Κιβωτού” να κάνουν το ίδιο.

Και ρωτάμε τον κ. υπουργό που βιάστηκε να διακόψει την κρατική αρωγή σε μια τόσο καίρια δομή αφού ασχολείται με παιδιά: που θα πάνε και που θα φιλοξενηθούν τα παιδιά εν τω μεταξύ; Με ποιο τρόπο η πολιτεία θα τα προστατεύσει; Σας απασχόλησε ή δεν σας ενδιαφέρει επειδή δεν είναι της δικής σας υπευθυνότητας; Το ερώτημα ασφαλώς ακόμα περισσότερο προκύπτει για αυτούς που έχουν την κύρια ευθύνη της παρακολούθησης αυτών των δομών (κα Δόμνα Μιχαηλίδου ακούτε)